Creatief zijn is belangrijk

Eén van de dingen die ik (vooral) vroeger veel deed was schrijven. En ik heb er heel wat af geschreven.. Plakboeken vol kaarten en vooral brieven liggen er nog op zolder bij mijn ouders. Ik zal ze nooit wegdoen, want ik bewaar er mooie herinneringen aan.

In klas 5 en 6 van de lagere school schreef ik vooral heel veel. Met mijn beste vriendinnetje uit het dorp bijvoorbeeld; met de buurjongen (waar ik verkering mee had) en met twee meiden uit verschillende delen in Australië en een meisje uit Umbrië, Italië. Ook schreef ik wel eens brieven aan gevangenen, voor Amnesty International en nu en dan aan “ons” Foster Parents-adoptiekind van de plaatselijke jeugdclub.

Met één van mijn penvriendinnen van toen heb ik sinds een jaar of vijf weer contact. We werden in de 6e klas lagere school aan elkaar gekoppeld: zij zat op de Prins Bernhard School in Velp (waar ons schoolhoofd en mijn meester had lesgegeven) en ik op de Prins Willem Alexander School in Laren (Gld.). Ellenlange brieven stuurden we elkaar. Vijf, zes, zeven kantjes A4, voor en achterkant, waren geen uitzondering. Ik heb al haar brieven nog. Dit jaar kennen we elkaar 30 jaar wist ze me vorige week te vertellen.

Wat zonde eigenlijk dat we tegenwoordig nog zo weinig met de hand schrijven. Als iemand die me dierbaar is jarig is dan stuur ik een kaartje met de post. Hoewel ik tegenwoordig allang niks meer inplak worden verjaardags- en kerstkaarten eerst twee maanden op de muur in de keuken geplakt voor ze de papierbak in gaan. Ik had je graag een foto laten zien van die plakboeken, maar die liggen helaas 168 km verderop..

Een mooi voordeel aan schrijven met de hand (en überhaupt aan creatief bezig zijn): je gaat uít je hoofd en in je gevoel zitten. Voor even vergeet je de gewone wereld om je heen en zit je helemaal in het moment.