groeien Archieven

♥

We hebben het elke dag om ons heen: de magie van kleur. In de kleuren op de muur, de kussens op de bank, de bloemen in de vaas, het kunstwerk aan de muur, de pen waarmee je schrijft, de kleuren in de lucht…en we trekken kleur letterlijk aan. Als je bijvoorbeeld alleen maar zwart draagt dan laat je veel (potentieel) liggen..

♥

Kleur is zoveel meer dan een verfraaiing van je omgeving of van je uiterlijk. Kleur is licht, energie en emotie en zegt alles over je persoonlijkheid. Je kunt ermee laten zien wie je bent en waar je goed in bent. Met andere woorden, kleur spreekt een hele duidelijke taal.

♥

Met kleur kom je in beweging, zodat je sneller jouw doelen kunt bereiken, wat die ook zijn. Jouw intentie + letterlijk jouw beste kleuren aantrekken zullen ervoor zorgen dat jij jouw definitie van geluk en succes sneller naar je toetrekt.

♥

WAT IS SUCCES EN GELUK VOOR JOU? Meer van jezelf houden, meer durven, zichtbaar zijn, nieuwe wegen durven inslaan, een hoger salaris? Of wil je misschien graag voor jezelf beginnen, in dat mooie boerderijtje in het groen wonen; ben je op zoek naar de juiste kleuren voor je huisstijl en kun je niet kiezen; wil je graag een andere baan, maar heb je geen idee waar je het moet zoeken..?

♥

Sta jij op dit moment ook op een kruispunt in je leven om dingen anders te doen en datgene naar je toe te trekken wat je echt wilt?

♥

Zet een eerste stap, want die is vaak het moeilijkst. Je persoonlijke kracht groeit niet door erop te wachten. Je moet er iets wel iets voor doen.

♥

Doe GRATIS een heel jaar mee met 365 Dagen Persoonlijke Kracht. Iedere dag een mailtje met inspiratie, een tip, een actie of challenge, om je kennis te laten maken met de kracht van kleur – voor JOU.

♥

Deze gratis campagne ontvang je een jaar lang, stopt automatisch na 365 dagen en verplicht je tot niks. Kom in beweging, zodat je meer bereikt. Bovendien is het leuk om dit samen met een vriendin, dochter, buurvrouw, zus, collega enz. te doen, zodat je elkaar kunt stimuleren en ervaringen kunt delen. Vóór (een) maandag aanmelden is op maandag starten. Je doet een vol jaar mee.

♥

Al nieuwsgierig? Geef je op!

De magie van kleur hangt soms letterlijk in de lucht!

“Zullen we een tandemsprong gaan maken?” Mijn vriend vroeg het me met de verwachting dat ik “nee” zou zeggen.

Ik ben meestal het afwachtend type namelijk en niet zo’n durfal. Dat zat er vroeger als kind al in. Tijdens Koninginnedag altijd als laatste starten bij het zaklopen; mijn vinger in de klas opsteken alleen als ik dacht dat het op zou vallen wanneer ik het te lang níet deed óf als ik heel zeker was dat het antwoord in mijn hoofd juist was; wachten tot op het allerlaatste moment met het nemen van een lastige beslissing en meer van dat soort voorbeelden. Voer voor psychologen? Vast.

“Een tandemsprong? Wat bedoel je precies?”

“Aan zo’n parachute…hoe heet dat ook weer”

“Paragliden?”

“Ja, dat.”

…

“Oké, da’s goed,” hoor ik mezelf zeggen. “Wanneer?”

“Nou eh…morgen?”

“Is goed, als het zo snel kan tenminste.” (de regelaar in mij is altijd aan het vooruitdenken)

Ik weet het nog goed. We zijn tien dagen in de sneeuw in Vercorin, Zwitserland. Ik had voor de eerste keer op ski’s gestaan en voor een beginner met maar twee halve dagen skiles achter de kiezen kon ik zelfstandig de blauw-rode berg af komen én het navertellen. Ik had het stiekem nog leuk gevonden ook, op een paar zwart-uitziende hellingen na die in werkelijkheid rood bleken. Die heb ik toen toch maar op mijn hurken getackeld 😉

Het moment van de afsprong was daar. Mijn hart bonsde in mijn keel. Ik kreeg een beeld voor ogen dat ik struikelde over een uitstekende besneeuwde graspol tijdens de aanloop, en dat de piloot over me heen zou vallen en we vervolgens samen de afgrond in zouden storten. Oh sh..

Zo ging het niet natuurlijk. De aanloop vond ik wel eng. Met een extra paar rennende benen in je kielzog is het best een kunst om het op een lopen te zetten. De grond was ineens weg onder mijn voeten en ik werd gedragen en meteen daarna opgetild. Hoger en hoger. De stilte slechts doorbroken door de aritmische hoge tonen van de hoogtemeter.

Zodra het contact met de vaste grond wegviel was er totale overgave. En meteen er achteraan het geruststellende gevoel van gedragen worden, letterlijk, door de elementen. Als vanzelf alsmaar hoger klimmen, in perfecte cirkeltjes, op de termiek. Geen angst meer, geen “Wat nou als..”, alleen verwondering. Koele, schone lucht, zon, prachtige uitzichten, twee gemsen op de rotsen…

Die ervaring leerde me om eens wat vaker “ja” te zeggen tegen iets waar ik anders snel “nee” tegen zou zeggen. Daar is soms wat moed voor nodig. Vaak zien we van tevoren beren op de weg (die we zelf bedenken) en pakt een situatie in werkelijkheid heel anders uit. Als je dan toch doorzet ben je niet alleen een mooie ervaring rijker, het is voor jezelf ook een prachtig groeimoment.

Hoe zou het voor je zijn als je stappen zet om met meer zelfvertrouwen het leven te gaan leven dat voor jou is weggelegd?