Eigenlijk hou ik helemaal niet van rood.
Althans, dat wás mijn stellige overtuiging. Ik vond rood schreeuwerig (vooral
Ferrari-rood) en ik was er zeker van dat ik nooit een helderrode kleur zou gaan
dragen. Naast roze en paars voelde ik me vooral lekker in kleuren als blauw en
groen. Zoals ik ergens gelezen heb zijn die laatste twee kleuren die gedragen
worden door mensen die niet zo houden van grote veranderingen. Ik ben ook niet
van de grote veranderingen.
Anderhalf jaar geleden begon voor mij een periode
vol (grote) veranderingen. In september 2017 begon ik aan een reeks van opleidingen
waarvan die tot kleurconsulent (bij De Stijlacademie) de eerste was. Iedere
cursist ondergaat tijdens die opleiding ook zelf een persoonlijke kleuranalyse
en krijgt de daarbij behorende persoonlijke kleurenwaaier in handig zakformaat,
met 42 kleuren die helemaal zijn afgestemd op de eigen huid-, haar- en
oogkleur. Te gek! Ik was razend nieuwsgierig toen ik mijn eigen exemplaar in
handen kreeg..
Ik draaide de waaier open om alle kleuren
te bekijken en was blij met de koele zachte kleuren erin. Maar…oh nee…er zat
een helderrood kleurkaartje tussen. Ik zou erg overdrijven als ik zou zeggen
dat het stoom uit m’n oren kwam op dat moment, maar blij was ik er niet mee.
Daar zou ik toch zeker niks mee doen?!
In het late najaar van datzelfde jaar liep
ik tijdens de sale tegen een rode jurk aan. Inderdaad, “mijn soort” rood. Met
dezelfde scepsis als waarmee ik het waaierkaartje had bekeken haalde ik de jurk
uit het rek en gooide het over mijn arm, samen met een aantal andere
kledingstukken in voor mij veiliger kleuren. In het pashokje dacht ik, eerst
dat rode ding maar, dan kunnen we die meteen afschrijven. Je begrijpt, ik was
nogal zeker van mijn zaak. Alleen nog even bevestigen naar mezelf dat ik goed
zat met mijn overtuiging..
Na een kort gevecht met de rits die op de
rug sloot tot hoog in de nek liep ik op blote voeten het pashok uit. Toen ik
opkeek naar de smetteloze glazen plaat voor me drukte mijn spiegelbeeld me weer
eens met de neus op de feiten: een keuze weg van het vertrouwde kan verrassend
uitpakken. Zo ook de boute zet om de rode jurk te passen (omdat de kleur nu
eenmaal in mijn kleurenwaaier zit en je soms eerst moet kijken voor je een
voorbarige conclusie trekt). Hm..best mooi deze kleur rood! Ik hoefde er zelfs niet
aan te wennen..nou moe. De jurk kwam als eerste kledingstuk op het later nog
gegroeide stapeltje “mee naar huis”. Mijn familie en vrienden zagen me ook eens
op een andere manier en ik kreeg diverse complimentjes, hoe leuk!
Wat is de kleur die bij jou weerstand
oproept? Is je kijk op deze kleur wel objectief?
