Eigenlijk hou ik helemaal niet van rood. Althans, dat wás mijn stellige overtuiging. Ik vond rood schreeuwerig (vooral Ferrari-rood) en ik was er zeker van dat ik nooit een helderrode kleur zou gaan dragen. Naast roze en paars voelde ik me vooral lekker in kleuren als blauw en groen. Zoals ik ergens gelezen heb zijn die laatste twee kleuren die gedragen worden door mensen die niet zo houden van grote veranderingen. Ik ben ook niet van de grote veranderingen.

Anderhalf jaar geleden begon voor mij een periode vol (grote) veranderingen. In september 2017 begon ik aan een reeks van opleidingen waarvan die tot kleurconsulent (bij De Stijlacademie) de eerste was. Iedere cursist ondergaat tijdens die opleiding ook zelf een persoonlijke kleuranalyse en krijgt de daarbij behorende persoonlijke kleurenwaaier in handig zakformaat, met 42 kleuren die helemaal zijn afgestemd op de eigen huid-, haar- en oogkleur. Te gek! Ik was razend nieuwsgierig toen ik mijn eigen exemplaar in handen kreeg..

Ik draaide de waaier open om alle kleuren te bekijken en was blij met de koele zachte kleuren erin. Maar…oh nee…er zat een helderrood kleurkaartje tussen. Ik zou erg overdrijven als ik zou zeggen dat het stoom uit m’n oren kwam op dat moment, maar blij was ik er niet mee. Daar zou ik toch zeker niks mee doen?!

In het late najaar van datzelfde jaar liep ik tijdens de sale tegen een rode jurk aan. Inderdaad, “mijn soort” rood. Met dezelfde scepsis als waarmee ik het waaierkaartje had bekeken haalde ik de jurk uit het rek en gooide het over mijn arm, samen met een aantal andere kledingstukken in voor mij veiliger kleuren. In het pashokje dacht ik, eerst dat rode ding maar, dan kunnen we die meteen afschrijven. Je begrijpt, ik was nogal zeker van mijn zaak. Alleen nog even bevestigen naar mezelf dat ik goed zat met mijn overtuiging..

Na een kort gevecht met de rits die op de rug sloot tot hoog in de nek liep ik op blote voeten het pashok uit. Toen ik opkeek naar de smetteloze glazen plaat voor me drukte mijn spiegelbeeld me weer eens met de neus op de feiten: een keuze weg van het vertrouwde kan verrassend uitpakken. Zo ook de boute zet om de rode jurk te passen (omdat de kleur nu eenmaal in mijn kleurenwaaier zit en je soms eerst moet kijken voor je een voorbarige conclusie trekt). Hm..best mooi deze kleur rood! Ik hoefde er zelfs niet aan te wennen..nou moe. De jurk kwam als eerste kledingstuk op het later nog gegroeide stapeltje “mee naar huis”. Mijn familie en vrienden zagen me ook eens op een andere manier en ik kreeg diverse complimentjes, hoe leuk!

Wat is de kleur die bij jou weerstand oproept? Is je kijk op deze kleur wel objectief?